Nje vite mbreselenes!

C'do mbrëmje, lëmë pas problemet, gëzimet dhe mbi cdo minutë lodhjen, nuk mendojmë kurre që iku dhe një ditë nga jeta jonë! Por, përse vallë në harkun e 365 ditëve ku kemi ndërtuar miqësi të reja, kemi regjistruar sukese e marrë urime nga e gjithë bota, në një ditë si kjo na bie të kalojmë edhe disa momente trishtimi! E pra, sot është ditelindja ime, një vitë kalendarik më pak në rrugën e pa fundë të krijimit, sepse e tillë është poezia!Sot edhe vetëm një buzëqeshje do më bënte të lumtur dhe ju jeni shumë miqt e mi:)

Argjënda Hënë

E dashur nënë të shkruaj nga larg
Të kujtova shpirti më dhëmbi vërtet
Pranvera ka ardhur këtu në timin varg
Ti muza ime e mban gjallë i jep jetë

E dashur nënë këtu stinët janë ndryshe
Dielli del rrallë dhe dimri zgjat shumë
Ditëve nuk shoh asnjë dallëndyshe
Endrrave ti shfaqesh netëve në gjumë

Sot u gëzova por dhe u trishtova pak
Një zog i vogël këndonte për cudi
Cicërimën e tij se kuptova aspak
Kujtova pellumbat ju flisnim unë e ti

Qershiza lulëzonte në kopshtin tonë
Pemët fustanë të blertë vishnin si piktur
Manushaqja priste puthjen si gjithmonë
Të hapte petalet e ti jepte kopshtit nur

E dashur nënë foton time ke në duar e di
Ndonjëherë mërzitesh dhe më qorton
Si muze dhomën kam kthyer o ime bij
Duket se cdo natë brënda saj ti këndon

Eh nënë ishe thinjur pak u trishtova
Flokëve të bardhë veten ndjeva në faj
Trikos me shtiza punuar nga ti vrapova
Mbështjellë rreth krahëve e fillova të qaj

Sa larg jemi o nënë mallkuar ky kurbet
S`di se kur do kthehem s`di se kur do vi
Nën degët e shelgut o e bekuar më pret
Hënës i flet gjatë e hijes time përkarshi

Më merr malli për gjuhën tonë të bukur
Për erën e dheut mbas shiut sa ka rënë
Nënë muza ime ku vargu qesh i lumtur
Netëve të mia ti më e argjenda hënë

" Jetëpoezi " thjeshtësie, një esse brilante e Profesor Fatmir Terziu për poezinë time. Vlerësimi, vëmendja dhe koha aq e cmuar e një personaliteti të letrave shqiptare si dhe gjetja e bukur dhe me vërtetësi artistike e përjetimit të poezive të mia është vërtet impresionuese. Në poezi, jeta është më shumë jetë se vetë jeta edhe kur ajo u dedikohet njerëzve dhe fenomeneve sociale të vërteta. Me mirënjohje dhe shumë respekt falenderoj Profesor Fatmir Terziu dhe ju ftoj të gjithëve miq të mi ta lexoni këtë esse të mrekullueshme!

Anita Hoxha 

http://www.fjalaelire.com/http-fjalaelire-com-analiza-php/31952.html

Të dashur miq!
Jam e lumtur tju bëj me dije dy poezitë e mia të përkthyera në gjuhën angleze ju bashkangjitën Antologjisë Botërore "Peligrims of Peace " se bashku me poezitë e poetëve nga 300 shtete të botës.
Ju falenderoj me zemër ,jeni mbështetja dhe suporti im më i madh
.Faleminderit!

Shpirti i femrës një që nuk njeh vyshkje ( Mendime të çastit pas leximit të librit me poezi të poetes Arianita Hoxha ” Të flesh me yjet në agim” ) / Nga: Agron Mema

 

https://atunispoetry.com/2017/06/27/shpirti-i-femres-nje-qe-nuk-njeh-vyshkje-mendime-te-castit-pas-leximit-te-librit-me-poezi-te-poetes-arianita-hoxha-te-flesh-me-yjet-ne-agim-nga-agron-mema/

 

 

Pranverë e thyer (Bazuar në një histori të vërtet)

Ajo e vogël lastar e njomë pranvere
Duarve mbante një të bardhë arush
Sytë ulur qëndronte atje mbas dere
Lotët fshihte t'mos e shihte askush

Vitrinës dyqanit ju afrua hap lehtë
Xhamat vezullues ndritën prej saj
Me zërin e ëmbël shitses i foli qetë
Zë dallendysheje si në të parin Maj

Kukull t'bukur dua për motrën time
Sot 1 qershori është tha nën zë
Cdo fillim qershori e shumë kujtime
Cdo fillim qershori qirinj ndez për të

Sot me motrën doja t'isha përqafuar
Lotët ngrohtë mbuluan qerpikët e saj
Atje tej rrugës emri saj është shkruar
Atje tej rrugës mbi mermer të bardhë

Qershorit qirinj ndezur në mesnatë
Qielli mbështjellë krahëve mantel zie
Me motrën shpirtin përqafuar gjatë
Hëna netëve nanuris tinguj nostalgjije

E mira nëna ime

Më erdhi nëna sot o miqt e mi
Më erdhi në kët'vend të largët
Një shami t'vogël mbante në gji 
Nëna ime e mirë e trup pakët

Më edhi nëna sot o miqt e mi
Kokën mbështeta n'gjirin e saj
Një tufë trëndelinë n`atë shami
Të parën trëndelinë që cel Maj

Më erdhi nëna sot o miqt e mi
Zemra mu dehë nga dashuria
Me atë tufëz mbështjell në gji
Me nënën më erdh'vendlindja

Shtëpia në kodër puthur nga dielli

Largë atje në fshatin e nënës sime
E vogëla shtëpi tej në kodër mbetur
Atje ku shëtit e gjithë fëmijeria ime
Atje të parat fjalë e hapat hedhur

Dielli që ndrin gjineshtrat mbi zabel
Zogjtë e posakthyer pemëve fshehur
Një re capkëne fshehurazi qiellit del
E baltë e tokës mallit më mban dehur

Ja dhe një lulëkuqe që celi pranvera
Ndihej të më thote u ktheve sërish ti
Tej arave me grurë këndon bukur era
E shpirti më mbushet nga kjo mrrekulli

Tutje atje tej më thërret në qetësi lumi
Zëra fëmijësh sjell një cast ndërmënd
Netëve m'kujtohen e më largohet gjumi
Netëve me yje që kalova në këtë vënd

Fshatit dal vrapoj më thërret fëmijëria
Gjurmët lënë ateherë koha si ka tretur
Në fshatin e nënës sime janë vitet e mia
Shtëpisë vogël atje mbi kodër mbetur

Të gjithë larguar si zogjtë shtegëtarë
Vetëm gjyshja ka mbetur pragut ulur
Në prehrin e saj gjumi më kish marrë
Flokët janë zbardhur duket më e bukur

Në shtëpinë e vogël rrëzë kodrës mbetur
Dy fëmijeri si shoqe luajnë nëpër shtëpi
Fëmijëria e nënës shpirtit gjyshes fshehur
Fëmijëria ime m`del përpara sa herë vij